“Hij wou ons niet laten panikeren”

De dochter van Jacques Vermeire legt uit dat haar vader bewust probeerde de ernst van de situatie te verzachten. “Ik was toen zelf nog heel jong”, vertelt Julie. “Op datzelfde moment werd ook bij mijn plusmama kanker vastgesteld. Mijn papa wou dat niet dramatiseren, dus die heeft gezegd: ‘Kijk, met mij komt alles goed, het is goedaardig. We gaan ermee aan de slag.’”

Achteraf bleek de realiteit anders te zijn. “Achteraf zijn we dan te weten gekomen dat papa zijn gezwel ook kwaadaardig was. Maar hij wou ons niet doen panikeren”, klinkt het.

Kracht en positiviteit als rode draad

Wat voor Julie vooral blijft hangen, is de ingesteldheid van haar vader tijdens die moeilijke periode. “En dat siert mijn papa in alles in zijn leven. Hij wil altijd dat de mensen positief blijven, de moed niet verliezen.”

Die houding heeft duidelijk een blijvende indruk nagelaten. Julie geeft aan dat ze die manier van denken vandaag zelf meeneemt. “Dat neem ik nu ook mee in mijn leven”, legt ze uit.