Foto: Netflix
Wie de miniserie Adolescence aanklikt, merkt al snel dat dit geen gewone Netflix-reeks is. Het verhaal draait rond een dertienjarige jongen die wordt opgepakt op verdenking van een zwaar misdrijf, maar de serie kiest bewust niet voor klassieke misdaadtelevisie.
Geen sensatie, wel rauwe realiteit
De makers kozen ervoor om geweld en drama niet uit te vergroten. Er zijn geen spectaculaire achtervolgingen of overdreven twists. De spanning zit in gesprekken, stiltes en blikken. Je ziet hoe ouders proberen te begrijpen wat er gebeurt, hoe instanties hun werk doen en hoe een jongere vastloopt tussen angst, verwarring en volwassen verwachtingen.
Die ingetogen aanpak zorgt ervoor dat alles dicht bij de realiteit blijft. Het voelt soms ongemakkelijk echt, net omdat de serie weigert makkelijke antwoorden te geven.
Je zit er letterlijk middenin
Een opvallend stijlkenmerk is dat elke aflevering in één doorlopende opname werd gefilmd. Er zijn geen zichtbare knipmomenten. Als kijker beweeg je mee door politiebureaus, woonkamers en schoolgangen, zonder adempauze.
Dat bepaalt sterk de toon. Je kijkt niet vanop afstand toe, maar zit er als het ware middenin. Die continue cameravoering versterkt de emoties en maakt het moeilijk om even los te komen van het verhaal.
Meer psychologisch drama dan misdaadserie
Wie verwacht dat ‘Adolescence’ vooral draait om het oplossen van een zaak, komt bedrogen uit. De kern ligt bij de mentale impact: op het kind, op de ouders en op iedereen errond. Thema’s zoals sociale media, groepsdruk en het onbegrip tussen generaties lopen subtiel door het verhaal, zonder dat de serie belerend wordt.
De toon blijft empathisch, maar niet vergoelijkend. Je krijgt ruimte om zelf te voelen en te oordelen, zonder dat alles netjes wordt uitgelegd.
Lees ook: Netflix verklapt het al: Deze topseries keren dit jaar terug met een nieuw seizoen
Zwaar, maar moeilijk los te laten
Het tempo ligt rustig, maar de spanning blijft constant aanwezig. Dialogen krijgen tijd, emoties mogen bestaan, en stiltes zeggen vaak meer dan woorden. Daardoor kan de serie zwaar aanvoelen, maar net dat maakt dat veel kijkers blijven doorbingen.
‘Adolescence’ vraagt aandacht, maar geeft daar een intense kijkervaring voor terug.
Samengevat voor wie nog twijfelt
Dit is geen luchtige avondtelevisie. ‘Adolescence’ is sober, psychologisch en confronterend, met een sterke focus op menselijke gevolgen in plaats van spectaculaire actie. Verwacht geen snelle thrills, wel een verhaal dat langzaam onder je huid kruipt en blijft nazinderen. De serie won in 2025 acht Emmy's en in 2026 vier Golden Globes.